«Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ»

Η προηγούμενη Δευτέρα δεν ήταν μία συνηθισμένη σχολική ημέρα.  Ήταν ένα πραγματικό μάθημα για τα παιδιά, επειδή ασχοληθήκαμε με τον αθλητισμό και το τι σημαίνει ρατσισμός.

Ήρωες ήταν όπως αναφέραμε τα παιδιά. Οι δάσκαλοι απλώς βοηθούσαν και μας πρόσεχαν.

Αρχικά πήγαμε στο σχολείο με τις τσάντες μας  που δυστυχώς ήταν βαριές από τα πολλά βιβλία. Φυσικά πήγαμε την ίδια ώρα όπως πάντα.

Η ιστορία ξεκίνησε με εμάς να χωριζόμαστε σε αγόρια και κορίτσια άσχετα από τάξεις και να κυνηγιόμαστε σε όλο το σχολείο. Πριν αυτού όμως ο γυμναστής μας εξήγησε κάποια πράγματα. Όλοι ακούγαμε με προσοχή και καταλάβαμε το σκοπό της ενέργειας αυτής, του υπουργείου παιδείας, η οποία θα πραγματοποιείται κάθε χρόνο.

Στην αρχή των αγώνων βόλεϊ κυρίευε το άγχος και η αγωνία.

«Θα περάσω καλά άραγε;»

«Θα διασκεδάσω;»

Αυτές ήταν οι σκέψεις που βασάνιζαν τα παιδιά.

Στη διάρκεια του αγώνα συνέβη ένα αστείο περιστατικό: ένα παιδάκι χτύπησε έναν δάσκαλο με τη μπάλα. Το κοριτσάκι είχε γίνει σαν τη ντομάτα από ντροπή. Ο δάσκαλος προσπάθησε να τη καθησυχάσει. Τα υπόλοιπα παιδιά είχαν πεθάνει από τα γέλια.

Ξαφνικά το κουδούνι χτυπά και όλοι μπήκαμε μέσα. Ο δάσκαλος, μας διάβασε ένα κείμενο με τον Θωμά, ένα παιδί με ειδικές ανάγκες που μέσα από τον αθλητισμό έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο. Αυτό το αγόρι έδωσε ένα μάθημα για την διαφορετικότητα. Την επόμενη ώρα πήγαμε στον διαδραστικό πίνακα για να δούμε κάποιους μετανάστες σε άλλες χώρες, πώς τους  φέρονται, αλλά και πώς φερόμαστε εμείς σε αυτούς. Το ενδιαφέρον ήταν μεγάλο απ’ όλους.

Ήρθε η ώρα να φύγουμε. Λυπηθήκαμε πολύ που τελείωσε αυτή η συναρπαστική μέρα. Μπορεί κάποιες ομάδες στο βόλεϊ  να έχασαν αλλά το σημαντικό δεν είναι η νίκη αλλά η προσπάθεια. Η ομάδα μας έχασε αλλά αυτό δεν μας στεναχώρησε. Αντιθέτως μας έκανε να νιώσουμε περήφανοι που φτάσαμε τουλάχιστον στον τελικό. Επίσης καταλάβαμε πως ο ρατσισμός δεν πρέπει να υπάρχει στον κόσμο και όλοι πρέπει να συμπεριφερόμαστε σαν αδέρφια.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ       ΑΡΤΕΜΙΣ ΓΚΟΡΑΝΙ

Καλή χρονιά

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Τα Λαζαράκια του Νηπιαγωγίου μας στο Αφράτι!!!!

Πέμπτη πριν το Σάββατο του Λαζάρου, μια μέρα που τα παιδιά του Ν/γείου Αφρατίου περιμένουν με λαχτάρα.
Η λαχτάρα αυτή ξεκινά, από την προηγούμενη μέρα που τα παιδιά φέρνουν λουλούδια και οι Ν/γοί στολίζουν το καλάθι του Λαζάρου.
Μ΄αυτό σήμερα περπατήσαμε στο χωριό και τραγουδήσαμε το Λάζαρο. Λιχουδιές και αυγά γέμισαν το καλάθι μας.
Με έκπληξη και συγκίνηση οι χωριανοί καλωσόριζαν τα νήπια, μια και το έθιμο τα τελαυταία χρόνια έχει εκλείψει.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Κονανά Χαράλαμπο που κάθε χρόνο μας διαθέτει το ζυμάρι για τα λαζαράκια που στολίζουν τα καλάθια των παιδιών
                                         
                                         Οι Νηπιαγωγοί

               Αναστασία Τσαλκιτζή, Καραγεώργου Κυριακή

Το Αφράτι, τα Φύλλα, το Βασιλικό κι ο Δοκός το 1474. Ονόματα κατοίκων.

ΠΗΓΗ: EVANGELIA BALTA, L' EUBEE A LA FIN DU XVe SIECLE,

Economie et Population Les registres de l' annee 1474.

ΑΕΜ, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΣΤ΄ΤΟΜΟΥ (ΑΘΗΝΑ, 1989).

Ένα τουρκικό  κατάστιχο 164 σελίδων γραμμένο στην αραβική είναι "σύντομο αντίγραφο του μητρώου του νησιού του Ευρίπου, μιας κατακτημένης χώρας και τμήμα της αυτοκρατορίας, γραμμένο από το χέρι του Μουλά Ca'fer και την πένα του Ibri Χότζα συντάχτηκε την 20η του Serval του έτους 878 της Εγίρας" (δηλ, του 1500 μ.Χ.).

Στις σελίδες 37 του κατάστιχου καταγράφεται ο δήμος Λήλαντος (Nahiye-i Lilandi zeytunluk= ελαιώνας), ο οποίος περιλαμβάνει τέσσερες κατοικούμενους οικισμούς:

• Aφράτι,
• Βασιλικό,
•  Φύλλα,
• Δοκός

με μόλις 74 σπίτια, και δύο εγκαταλελειμμένους (Mindika, Diyakalamo/Ziyakalamo) με καλλιεργούμενες γαίες. Δεν αναφέρεται έδρα του Δήμου.

Α. Στις σελίδες 37-38 καταγράφεται το χωριὸ Αφράτι (karye-i Afrat) με 33 σπίτια, με ισάριθμα ονόματα φορολογουμένων κατοίκων και με τα φορολογούμενα είδη (σιτηρά, κριθάρι, κρασί):

Domenika Krad, Martin Krad, Nikola Krad, Andriya Marik, Ivlas Malik, Yorgi Karik, Gin Barisa, Yorgi Lanidi (Lapidi?), Yorgi Manesi, Pavlo Hrisori, Petro Islimnar, Dimo Iskinar, Leka Petras, Nika Kalopetri, Todor Loksa, Pandi veled-i o, Nika, Yorgi Ispad, Kiryakos Bursa, Domenica Kramesa, Dima Kladi, Mitra Klada, Pavlo Berbat, Pavlo Bata, Kosta Varibob, Petro Varibob, Nikola Kalanci, Meksa Krat, Gin Malik, Duka Malik, Gin Bak, Kosta Anali.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας (1833) το Αφράτι, σύμφωνα με επίσημο πίνακα που συνέταξε ο Νικόλαος Καλογερόπουλος "Καταγραφή της Νήσου Ευβοίας και των κατοίκων αυτής" και επισυνάφθηκε στο από 3 Σεπτεμβρίου 1883 έγγραφο του ιδίου, δεν καταγράφεται ως οικισμός.



Β. Στη σελίδα 38-39 καταγράφεται το χωριό Βασιλικό (karye-i Vasiliko) με 17 σπίτια, με ισάριθμα ονόματα φορολογουμένων κατοίκων και με τα φορολογούμενα είδη (σιτάρι, κριθάρι, μπαμπάκι, ρεβίθια, κουκιά, πρόβατα, οπωροφόρα δένδρα, κρασί):

Andriya Istafano, Nikola Marko, Petro Ispano, Istefan Kavalar, Ivlas Ana Mariya, Dima Purgat, Hristodulo Klisura, Papameno (Polimeno?) Palyomerit, Dima Ispanos, Papagyorgi Kalomir, Andriya Kolona, Andriya Galopsar, Dimitri Kostomir, Triyano Mihos, Todor Iflah, Istamad Ivlah, Dimitri Kalopit (Kalonit? Kalotip?).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας (1833) το βασιλικό, σύμφωνα με επίσημο πίνακα που συνέταξε ο Νικόλαος Καλογερόπουλος "Καταγραφή της Νήσου Ευβοίας και των κατοίκων αυτής" και επισυνάφθηκε στο από 3 Σεπτεμβρίου 1883 έγγραφο του ιδίου, το χωριό καταγράφεται μαζί με τα χωριά Αμπέλια και  Φύλλα με 150 οικογένειες.



Γ. Στη σελίδα  39 καταγράφεται ο οικισμός Φύλλα (karye-i Fila) με 18 σπίτια, με ισάριθμα ονόματα φορολογουμένων κατοίκων και με τα φορολογούμενα είδη (σιτάρι, κριθάρι, μπαμπάκι, ρεβίθια, κουκιά, πρόβατα, οπωροφόρα δένδρα, κρασί):

Istefan Balas, Andon Balas, Yorgi Istrapulo, Todor Tralaruh, Mihal Konida, Dimitri Tosimir, Todor Mahomit, Manol Todor Yani, Lyo Dakulit, Mihal Brasyot, Yani Zoras, Kosta veled-i o, Seotok Diyak, Faro Melisino, Lyo Melisino, Yani Melisino, Mihal Melisino, Yani Megala.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας (1833) το βασιλικό, σύμφωνα με επίσημο πίνακα που συνέταξε ο Νικόλαος Καλογερόπουλος "Καταγραφή της Νήσου Ευβοίας και των κατοίκων αυτής" και επισυνάφθηκε στο από  3 Σεπτεμβρίου 1883 έγγραφο του ιδίου, το χωριό καταγράφεται μαζὶ με τα χωριά Αμπέλια και Βασιλικό με 150 οικογένειες.



Δ. Στη σελίδες 39-40 καταγράφεται ο οικισμός Δοκός (Zokoz) με 6 σπίτια, με ισάριθμα ονόματα φορολογουμένων κατοίκων και με τα φορολογούμενα είδη (σιτάρι, κριθάρι, μπαμπάκι, ρεβίθια, οπωροφόρα δένδρα, κρασί): Dimitri Kokali, Kiryako Bakorameno, Yorgi Liko, Nikola Kondo, Yorgi Vasilo, Nikola Vula.

 Περισσότερες πληροφορίες για την παραπάνω απογραφή-καταγραφή όπως και για την απογραφή (το 1521) στο πρόγραμμα παρουσίασης στο ιστολόγιο.

Αναγνωρίζονται "τωρινά" επίθετα σ΄αυτές τις καταγραφές;